Loading...

Ότι κι ό,τι
Quiz by Eirini Stampouli
Customize this quiz to suit your class
Instantly translate to 100+ languages
Tag the questions with any skills you have. Your dashboard will track each student's mastery of each skill.
Give this quiz to my class
Στην ιστορία της Δ´ τάξης μάθαμε ότι το 146 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα, ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους. Από τα πρώτα χρόνια της κατάκτησής της όμως αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες στη διακυβέρνηση των κατακτημένων πόλεων. Γι’ αυτό, στο πρώτο διάστημα κατοχής της χώρας, εφάρμοσαν ιδιαίτερα σκληρά μέτρα για τη διοίκησή της. Πρώτη φροντίδα των Ρωμαίων ήταν να κρατήσουν τους Έλληνες διχασμένους και να τους εμποδίσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους. Γι' αυτό, αμέσως μετά την κατάκτηση, καtάργησαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα και τις συμμαχίες των ηττημένων πόλεων-κρατών. Εφάρμοσαν δηλαδή για τη διακυβέρνησή τους το «διαίρει και βασίλευε»1. Βασικό κριτήριο για τον νέο τρόπο διοίκησης κάθε πόλης ήταν η στάση που αυτή είχε τηρήσει στους ελληνορωμαϊκούς πολέμους. Έτσι: •Σε όσες συμμάχησαν μαζί τους ή δεν αντιστάθηκαν στις λεγεώνες2, τούς παραχωρούσαν ανεξαρτησία ή αυτονομία3 και ανέθεταν τη διοίκησή τους σε φιλορωμαίους Έλληνες. •Σε όσες όμως αντιστάθηκαν, φέρθηκαν ανελέητα. Γκρέμισαν τα τείχη τους, άρπαξαν θησαυρούς και έργα τέχνης, επέβαλαν βαρύτατους φόρους, αφόπλισαν και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους τους. Στις πόλεις αυτές εγκατέστησαν μόνιμες ρωμαϊκές φρουρές και ανέθεσαν τη διοίκησή τους σε Ρωμαίους αξιωματούχους. Δυσάρεστες συνέπειες για τους Έλληνες όμως είχε και η διαρκής παρουσία ρωμαϊκού στρατού στον τόπο τους. Οι λεγεώνες τρέφονταν από τα προϊόντα της υπαίθρου και συχνά στρατολογούσαν τους κατοίκους της. Οι πληθυσμοί ένιωθαν ανασφαλείς και φοβισμένοι. Πολλοί εγκατέλειπαν τη γη τους και κατέφευγαν στις πόλεις. Κι εκεί όμως τους περίμεναν η φτώχεια, η διαρκής παρουσία και η απειλή των κατακτητών. 1. Οι Ρωμαίοι κυβερνούν τους Έλληνες 1 «διαίρει και βασίλευε»: χώρισέ τους και κυβέρνησέ τους. 2 λεγεώνα: ρωμαϊκό στρατιωτικό σώμα. 3 αυτονομία: δικαίωμα να διοικούνται με δικούς τους νόμους και άρχοντες. 1. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες λεηλατούσαν συχνά την ύπαιθρο. Η υποδούλωση της Ελλάδας έχει δυσάρεστες συνέπειες για τους Έλληνες. Οι Ρωμαίοι, αρχικά, διοικούν τους κατακτημένους με σκληρό τρόπο. Κάθε πόλη αντιμετωπίζεται ανάλογα με τη στάση που τήρησε απέναντί τους. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι 11 Α 2. Αιχμάλωτοι Έλληνες δουλεύουν στους ρωμαϊκούς δρόμους. 3. Ο Πολύβιος για την ερήμωση της υπαίθρου «Στην εποχή μας σε ολόκληρη την Ελλάδα επικρατεί απαιδία1 και ολιγανθρωπία. Αυτά ήταν αιτία να ερημωθούν οι πόλεις και να μειωθεί η παραγωγή αγαθών στην ύπαιθρο, μολονότι δεν είχαμε αρρώστιες ούτε υποφέραμε από συνεχείς πολέμους». Πολύβιου, Ιστορίαι 4. Χιλιάδες αιχμάλωτοι Έλληνες και ανεκτίμητα έργα τέχνης μεταφέρθηκαν στη Ρώμη, για να επιδειχθούν στους θριάμβους2 των νικητών στρατηγών. Όλα αυτά δημιούργησαν έντονη δυσαρέσκεια στους Έλληνες, οι οποίοι για πρώτη φορά βρέθηκαν υπόδουλοι σ’ έναν ξένο λαό. Γι’ αυτό πολλές φορές ξεσηκώθηκαν κατά των κατακτητών. Ο ρωμαϊκός στρατός όμως κατέπνιγε αυτές τις εξεγέρσεις και τι- μωρούσε σκληρά αυτούς που θεωρούσε πρωταίτιους.
Στην ιστορία της Δ' τάξης μάθαμε ότι το 146 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα, ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους. Από τα πρώτα χρόνια της κατάκτησής της όμως αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες στη διακυβέρνηση των κατακτημένων πόλεων. Γι 'αυτό, στο πρώτο διάστημα κατοχής της χώρας, εφάρμοσαν ιδιαίτερα σκληρά μέτρα για τη διοίκησή της. Χάρτης Εξωτερικός Σύνδεσμος Πρώτη φροντίδα των Ρωμαίων ήταν να κρατήσουν τους Έλληνες διχασμένους και να τους εμποδίσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους. Γι' αυτό, αμέσως μετά την κατάκτηση, κατάργησαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα και τις συμμαχίες των ηττημένων πόλεων-κρατών. Εφάρμοσαν δηλαδή για τη διακυβέρνησή τους το «διαίρει και βασίλευε»1. Βασικό κριτήριο για το νέο τρόπο διοίκησης κάθε πόλης ήταν η στάση που αυτή είχε τηρήσει στους ελληνορωμαϊκούς πολέμους. Έτσι: Σε όσες συμμάχησαν μαζί τους ή δεν αντιστάθηκαν στις λεγεώνες2 τούς παραχωρούσαν ανεξαρτησία ή αυτονομία3 και ανέθεταν τη διοίκησή τους σε φιλορωμαίους Έλληνες. Σε όσες όμως αντιστάθηκαν, φέρθηκαν ανελέητα. Γκρέμισαν τα τείχη τους, άρπαξαν θησαυρούς και έργα τέχνης, επέβαλαν βαρύτατους φόρους, αφόπλισαν και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους τους. Στις πόλεις αυτές εγκατέστησαν μόνιμες ρωμαϊκές φρουρές και ανέθεσαν τη 1. Οι ρωμαϊκές λεγεώνεςλεηλατούσαν συχνά την ύπαιθρο. 1. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες λεηλατούσαν συχνά την ύπαιθρο. διοίκησή τους σε Ρωμαίους αξιωματούχους. Δυσάρεστες συνέπειες για τους Έλληνες όμως είχε και η διαρκής παρουσία ρωμαϊκού στρατού στον τόπο τους. Οι λεγεώνες τρέφονταν από τα προϊόντα της υπαίθρου και συχνά στρατολογούσαν τους κατοίκους της. Οι πληθυσμοί ένιωθαν ανασφαλείς και φοβισμένοι. Πολλοί εγκατέλειπαν τη γη τους και κατέφευγαν στις πόλεις. Κι εκεί όμως τους περίμεναν η φτώχεια, η διαρκής παρουσία και η απειλή των κατακτητών. Εξωτερικός Σύνδεσμος 1 «διαίρει και βασίλευε»: χώρισέ τους και κυβέρνησέ τους 2 λεγεώνα: ρωμαϊκό στρατιωτικό σώμα 3 αυτονομία: δικαίωμα να διοικούνται με δικούς τους νόμους και άρχοντες Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι A Όλα αυτά δημιούργησαν έντονη δυσαρέσκεια στους Έλληνες, οι οποίοι για πρώτη φορά βρέθηκαν υπόδουλοι σ' έναν ξένο λαό. Γι' αυτό πολλές φορές ξεσηκώθηκαν κατά των κατακτητών. Ο ρωμαϊκός στρατός όμως κατέπνιγε αυτές τις εξεγέρσεις και τιμωρούσε σκληρά αυτούς που θεωρούσε πρωταίτιους.
Την ιστορία της Δ' τάξης μάθαμε ότι το 146 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα, ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους. Από τα πρώτα χρόνια της κατάκτησής της όμως αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες στη διακυβέρνηση των κατακτημένων πόλεων. Γι 'αυτό, στο πρώτο διάστημα κατοχής της χώρας, εφάρμοσαν ιδιαίτερα σκληρά μέτρα για τη διοίκησή της. Χάρτης Εξωτερικός Σύνδεσμος Πρώτη φροντίδα των Ρωμαίων ήταν να κρατήσουν τους Έλληνες διχασμένους και να τους εμποδίσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους. Γι' αυτό, αμέσως μετά την κατάκτηση, κατάργησαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα και τις συμμαχίες των ηττημένων πόλεων-κρατών. Εφάρμοσαν δηλαδή για τη διακυβέρνησή τους το «διαίρει και βασίλευε»1. Βασικό κριτήριο για το νέο τρόπο διοίκησης κάθε πόλης ήταν η στάση που αυτή είχε τηρήσει στους ελληνορωμαϊκούς πολέμους. Έτσι: Σε όσες συμμάχησαν μαζί τους ή δεν αντιστάθηκαν στις λεγεώνες2 τούς παραχωρούσαν ανεξαρτησία ή αυτονομία3 και ανέθεταν τη διοίκησή τους σε φιλορωμαίους Έλληνες. Σε όσες όμως αντιστάθηκαν, φέρθηκαν ανελέητα. Γκρέμισαν τα τείχη τους, άρπαξαν θησαυρούς και έργα τέχνης, επέβαλαν βαρύτατους φόρους, αφόπλισαν και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους τους. Στις πόλεις αυτές εγκατέστησαν μόνιμες ρωμαϊκές φρουρές και ανέθεσαν τη 1. Οι ρωμαϊκές λεγεώνεςλεηλατούσαν συχνά την ύπαιθρο. 1. Οι ρωμαϊκές λεγεώνες λεηλατούσαν συχνά την ύπαιθρο. διοίκησή τους σε Ρωμαίους αξιωματούχους. Δυσάρεστες συνέπειες για τους Έλληνες όμως είχε και η διαρκής παρουσία ρωμαϊκού στρατού στον τόπο τους. Οι λεγεώνες τρέφονταν από τα προϊόντα της υπαίθρου και συχνά στρατολογούσαν τους κατοίκους της. Οι πληθυσμοί ένιωθαν ανασφαλείς και φοβισμένοι. Πολλοί εγκατέλειπαν τη γη τους και κατέφευγαν στις πόλεις. Κι εκεί όμως τους περίμεναν η φτώχεια, η διαρκής παρουσία και η απειλή των κατακτητών. Εξωτερικός Σύνδεσμος 1 «διαίρει και βασίλευε»: χώρισέ τους και κυβέρνησέ τους 2 λεγεώνα: ρωμαϊκό στρατιωτικό σώμα 3 αυτονομία: δικαίωμα να διοικούνται με δικούς τους νόμους και άρχοντες Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι A Όλα αυτά δημιούργησαν έντονη δυσαρέσκεια στους Έλληνες, οι οποίοι για πρώτη φορά βρέθηκαν υπόδουλοι σ' έναν ξένο λαό. Γι' αυτό πολλές φορές ξεσηκώθηκαν κατά των κατακτητών. Ο ρωμαϊκός στρατός όμως κατέπνιγε αυτές τις εξεγέρσεις και τιμωρούσε σκληρά αυτούς που θεωρούσε πρωταίτιους.
ΘΑ Σ΄ΑΓΑΠΩ ΟΤΙ ΚΙ Ν ΓΙΝΕΙ
Πό τον 9ο έως τον 11ο αιώνα το Βυζαντινό κράτος κυβέρνησαν αυτοκράτορες της μακεδονικής δυναστείας1. Στο διάστημα αυτό οι Μακεδόνες αυτοκράτορες, για την αντιμετώπιση των εξωτερικών θεμάτων: Οργάνωσαν αξιόμαχο στρατό και απελευθέρωσαν πολλά από τα κατακτημένα βυζαντινά εδάφη, στην Ανατολή, στη Δύση και στα Βαλκάνια. Έκλεισαν συνθήκες ειρήνης και φιλίας με τους λαούς του Βορρά και διέδωσαν το χριστιανισμό και το βυζαντινό πολιτισμό στις χώρες τους. Ξαναπήραν από τους Σαρακηνούς τον έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων και τα βυζαντινά εμπορικά καράβια ανοίχτηκαν ξανά στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο, την Αδριατική και τη νότια Ιταλία. Ιδιαίτερη φροντίδα όμως έδειξαν και για την εσωτερική οργάνωση και καλή λειτουργία του κράτους. Για να το επιτύχουν: Οργάνωσαν καλύτερα τα Θέματα της αυτοκρατορίας και πρόσθεσαν σ’ αυτά και νέα από τις απελευθερωμένες και τις ακριτικές περιοχές. Επανέφεραν την ηρεμία στην ταραγμένη από τις διαμάχες της εικονομαχίας εκκλησία και την έστρεψαν σε έργα ειρηνικά και φιλανθρωπικά. Ρύθμισαν με νέους νόμους (Επαναγωγή και Πρόχειρο Νόμο) τα καθήκοντα των αρχόντων, 1. Χάρτης της αυτοκρατορίας στα χρόνια των Μακεδόνων 1. Χάρτης της αυτοκρατορίας στα χρόνια των Μακεδόνων καθόρισαν τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας και προσάρμοσαν το δίκαιο στις συνθήκες της εποχής. Με το «Επαρχιακό βιβλίο» ρύθμισαν τα θέματα των εμπορικών συναλλαγών και έβαλαν τάξη στη λειτουργία των βιοτεχνιών και των επαγγελματιών, καθώς και στα όρια κέρδους καθενός. Συνέχισαν την προσπάθεια των Ισαύρων για την προστασία των μικροϊδιοκτητών και των ελεύθερων γεωργών 1δυναστεία: σειρά αυτοκρατόρων που ανήκαν στην ίδια οικογένεια ή κατάγονταν από την ίδια περιοχή. Η μεγάλη ακμή του βυζαντινού κράτους Ε από τους δυνατούς και επέβαλλαν σ' αυτούς το νόμο του «Αλληλέγγυου». Αυτός όριζε ότι οι πλούσιοι γαιοκτήμονες, μαζί με τους δικούς τους φόρους, πληρώνουν στο κράτος και τους φόρους των φτωχών γειτόνων τους, όταν εκείνοι αδυνατούν. Τα μέτρα αυτά βοήθησαν στην ανάπτυξη της γεωργίας, της βιοτεχνίας, της ναυτιλίας και του εμπορίου κι έφεραν πλούτο και δόξα στην αυτοκρατορία. Η περίοδος αυτή ήταν από τις πιο λαμπρές για την αυτοκρατορία και ονομάστηκε «χρυσή εποχή του Βυζαντίου».
Να συμπληρώσεις τις λέξεις με ότι ταιριάζει: (συμφωνικά συμπλέγματα)
ΒΡΕΣ ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ (ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ )
Η Γέννηση του Ιησού Χριστού: Η Ιστορία της Θείας Ενσάρκωσης Η ώρα της γέννησης του Χριστού πλησίαζε. Η Παρθένος Μαρία, κουβαλώντας τον Υιό του Θεού, βρισκόταν στην τελική φάση της εγκυμοσύνης της. Εκείνη την εποχή, ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος είχε εκδώσει διάταγμα, διατάσσοντας την απογραφή όλων των υπηκόων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κάθε πολίτης έπρεπε να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του για να καταγραφεί. Ο Ιωσήφ, καταγόμενος από τη φυλή του Ιούδα, αναγκάστηκε να ταξιδέψει με την έγκυο Μαρία από τη Ναζαρέτ στη Βηθλεέμ, την πόλη του Δαβίδ. Η απόσταση ήταν μεγάλη – περίπου 120-140 χιλιόμετρα. Το ταξίδι ήταν επίπονο, ειδικά για τη Μαρία, καθώς πλησίαζε η στιγμή του τοκετού. Όμως, η απόφαση ήταν αναπόφευκτη, και το ζευγάρι ακολούθησε τη διαταγή, φτάνοντας εξαντλημένο στη μικρή πόλη της Βηθλεέμ. Όταν έφτασαν, η πόλη ήταν γεμάτη από ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί για την απογραφή. Παρά τις προσπάθειές τους, δεν βρήκαν κατάλυμα, και έτσι αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε ένα ταπεινό σπήλαιο, το οποίο χρησίμευε ως στάβλος για τα ζώα. Εκεί, σε αυτό το απλό και φτωχικό περιβάλλον, γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου. Η Μαρία, με τρυφερότητα, τον σπαργάνωσε και τον τοποθέτησε στη φάτνη, ένα ταπεινό κρεβάτι φτιαγμένο από άχυρα, ενώ ο Ιωσήφ στεκόταν δίπλα της, προσπαθώντας να προσφέρει όσο περισσότερη ασφάλεια και φροντίδα μπορούσε. Εκείνη τη νύχτα, λίγο έξω από τη Βηθλεέμ, μερικοί βοσκοί αγρυπνούσαν, προσέχοντας τα κοπάδια τους κάτω από τον νυχτερινό ουρανό. Ξαφνικά, ένας άγγελος του Κυρίου εμφανίστηκε μπροστά τους μέσα σε ένα εκθαμβωτικό φως, και τους γέμισε με δέος και τρόμο. Ο άγγελος όμως τους καθησύχασε λέγοντας: — Μη φοβάστε. Σας φέρνω χαρμόσυνα νέα για όλο τον κόσμο: Σήμερα, στη Βηθλεέμ, γεννήθηκε ο Σωτήρας σας, ο Χριστός, ο Κύριος. Θα τον βρείτε τυλιγμένο σε σπάργανα και ξαπλωμένο σε μια φάτνη. Οι βοσκοί, γεμάτοι ενθουσιασμό, έσπευσαν να δουν το νεογέννητο. Όταν έφτασαν στο σπήλαιο, έσκυψαν μπροστά στο βρέφος, προσφέροντας την αγάπη και τον σεβασμό τους. Στη συνέχεια, διέδωσαν παντού το χαρμόσυνο μήνυμα για τη γέννηση του Μεσσία. Ο Ιωσήφ και η Μαρία παρέμειναν στη Βηθλεέμ μετά τη γέννηση του Ιησού, βρίσκοντας τελικά ένα σπίτι για να μείνουν. Περνώντας περίπου 1,5 με 2 χρόνια, μια νέα επίσκεψη σηματοδότησε την αναγνώριση της θείας υπόστασης του Ιησού. Οι σοφοί μάγοι από την Ανατολή, που είχαν δει ένα λαμπρό αστέρι στον ουρανό, ακολούθησαν το σημάδι του Θεού για να βρουν και να προσκυνήσουν τον νεογέννητο Βασιλιά. Δεν είναι γνωστό πόσοι μάγοι έφτασαν στη Βηθλεέμ, όμως γνωρίζουμε ότι έφεραν τρία πολύτιμα δώρα: χρυσό, λιβάνι και σμύρνα, συμβολίζοντας τη βασιλική, θεϊκή και θυσιαστική φύση του Ιησού Χριστού. Όταν βρήκαν τον Ιησού, τον προσκύνησαν με σεβασμό και πίστη, προσφέροντας τα δώρα τους. Έτσι, ολοκληρώθηκε η ιστορία της γέννησης του Ιησού Χριστού, μιας γέννησης που σήμανε την αρχή μιας νέας εποχής για την ανθρωπότητα, φέρνοντας ελπίδα, σωτηρία και φως σε έναν κόσμο γεμάτο ανάγκη για πνευματική λύτρωση.