Αγαπάω τις κλαμένες, ωραίες γυναίκες Που κοιτάνε μακριά, που κοιτάνε θλιμμένα. Αγαπώ σε τούτον τον κόσμο ό, τι κλαίει

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε. Ο Ποιητής

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται

ζωή που μας πλανάει και μας χωρίζει απο μας τους ίδιους, που μας επινοεί ένα πρόσωπο και το φθείρει, πείνα του Είναι, ω θάνατε,

Σβήσε τα μάτια μου·

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

Θά πενθώ πάντα μ’ ακούς; γιά σένα,

Άφησέ με να έρθω μαζί σου.

Έσβησαν έτσι τα λαμπρά τους μάτια σαν λυχνάρια