Ο Πάτροκλος όρμησε τρεις φορές εναντίον των Τρώων και την κάθε φορά "ροβόλησαν στον Άδη"...

Μετά από τις τόσες επιτυχίες του Πατρόκλου εμφανίστηκε ο θεός Απόλλωνας...

Ο Φοίβος εμφανίστηκε...

Ο Απόλλωνας χτύπησε τον Πάτροκλο στους ώμους και μετά του πέταξε κάτω...

Μόλις έπεσε το κράνος του Πάτροκλου κάτω στο χώμα, το άρπαξε και το έβαλε στο κεφάλι του...

Ο ποιητής λέει ότι μόλις φόρεσε ο ΄Εκτορας την περικεφαλαία του Πάτροκλου , αυτό σήμαινε ότι έφτανε και το δικό του τέλος. Η τεχνική αυτή που μας προετοιμάζει για το τέλος του ΄Εκτορα λέγεται...

Αφού του αφαίρεσε το κράνος, ο Απόλλωνας στη συνέχεια αφαίρεσε τον οπλισμό του Πάτροκλου με την εξής σειρά:

Καθώς ήταν αφοπλισμένος ο Πάτροκλος , εύκολα ένας Δάρδανος τον χτύπησε με το κοντάρι του...

Μόλις χτύπησε ο Εύφορβος τον Πάτροκλο...

Μετά τον Εύφορβο ο ΄Εκτορας όρμησε εναντίον του άοπλου και πληγωμένου Πατρόκλου και τον σκότωσε λογχίζοντάς τον...

...."τότε σου εφάνη Πάτροκλε, το τέλος της ζωής σου"...

Ο ποιητής απευθύνεται (μόνο) στον Πάτροκλο στο β΄ ενικό πρόσωπο. Αυτή η τεχνική που δείχνει τη συμπάθεια του ποιητή στον ήρωα ονομάζεται...

"Σαν δυο λιοντάρια στο βουνό που μάχονται για σκοτωμένο ελάφι...". Αυτό το μέρος της παρομοίωσης ονομάζεται...