เป็นเวลาหลายพันปีในประเทศจีน

ลัทธิเต๋า ได้อธิบายกฎเกณฑ์การเปลี่ยนแปลงของจักรวาล

ความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติแห่งการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง

และได้เป็นพื้นฐานที่สำคัญของ ตำราอี้จิง หรือ ตำราแห่งการเปลี่ยนแปลง

ซึ่งมีผู้คนมากมายได้ศึกษาค้นคว้า รวมทั้ง ขงจื๊อและเล่าจื๊อ

คำสอนของนักปราชญ์ทั้งสอง

ตั้งอยู่บนหลักการของหยิน-หยาง

อันเป็นกฎแห่ง การกลมกลืนและสัมพัทธ์ที่ครอบคลุมทั่วทั้งจักรวาล

เป็นข้อความที่ถูกต้องหรือไม่

ที่มาของทฤษฎี อิน-หยาง

ลัทธิเต๋า คืออะไร

หยิน-หยาง

เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้อธิบายจังหวะของการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลง

ทางธรรมชาติและจักรวาลอย่างตรงไปตรงมา

ดังนั้น หยิน-หยาง จึงครอบคลุมปรากฏการณ์ทั้งมวล

และก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวหรือแนวโน้ม

ทั้งที่ออกจากศูนย์กลางและเข้าสู่ศูนย์กลาง

หยิน คือการเคลื่อนที่ออกจากศูนย์กลาง ก่อให้เกิดการขยายตัว

หยาง คือ การเคลื่อนที่เข้าหาศูนย์กลาง ทำให้เกิดการหดตัว

หยิน คือการเคลื่อนที่ออกจากศูนย์กลาง

หยาง คือ การเคลื่อนที่เข้าหาศูนย์กลาง

ในทางดาราศาสตร์และฟิสิกส์ แรงสองแรงนี้ปรากฏในรูปของการดิ่งลง

แรงดูดเข้าหาศูนย์กลาง คือ แรงหยาง ซึ่งพุ่งเข้าสู่ใจกลางของโลก

โดยดวงอาทิตย์ ดวงดาว และ กาแลคซี่อันไกลโพ้น

และแรงพุ่งขึ้น – หมุนออกคือ แรงหยิน ซึ่งเหวี่ยงออกตามการหมุนของโลก

ปรากฏการณ์บนโลกนี้ล้วนเกิดขึ้นและคงอยู่อย่างสมดุลด้วยแรงทั้งสองนี้

คนโบราณถือว่าเป็นของสวรรค์และโลก

ข้อความข้างต้น กล่าวถูกต้องหรือไม่

ในทางดาราศาสตร์และฟิสิกส์ แรงสองแรงนี้ ปรากฏในรูปของการดิ่งลง

ในทางดาราศาสตร์และฟิสิกส์ แรงสองแรงนี้ ปรากฏในรูปของการดิ่งลง

ซึ่งแสดงออกได้ตามรูปภาพใด