Pagsunod-sunurin ang Monastikong na Herarkiya ng Kristyanismo.

Ito ang kaparusahan kung saan nangyayari ang pagtitiwalag sa taong nagkasala at kasapi ng simbahan.

Pagsunod-sunurin ang Sekular na Herarkiyang Kristyanismo.

Ito ang tawag sa ordinaryong tao na namuno sa Simbahan noong unang panahon ng Kristyanismo.

Siya ang nagpalakas ng Kapapahan sa pamamagitan ng Konseho ng Constantinople.

Ito ang doktrinang nagsasaad na ang Obispo ng Rome ang tunay na pinuno ng Kristyanismo.

Ito ang kaparusahan na ipinapataw sa isang lugar kung saan ang mga tao na naninirahan dito ay hindi na maaaring makatanggap ng tulong sa simbahan.

Ito ang katawagan sa pinansyal na tulong na ibinibigay ng mga mananampalataya sa Papa na nasa Roma.

Ito ay isa sa mga suliranin ng Simbahan kung saan binibili at ipinagbebenta ang posisyon sa Simbahan.

Ito ay isa sa mga suliranin ng Simbahan kung saan ipagbabawal ang pagtatanong at pag-uusisa sa mga aral ng Simbahan.

Ito ay binubuo ng isang pangkat ng mga pari na tumalikod sa makamundong pamumuhay at nanirahan sa mga monesteryo upang mamuhay sa panalangin at sariling disiplina.

Siya bininyagan ni Papa Leo III bilang hari ng mga Roma.

Siya ay kinoronahang Hari ng mga German.

Siya ang nagkondena sa Simony, pag-aasawa ng mga pari at paghirang sa mga Papa.

Ito ang pagtitipon ng mga Kardinal upang maghalal ng panibagong Papa.

Siya ang kumalaban kay Pope Gregory VII dahil sa Investiture Controversy.

Ang Investiture Controversy ay nagsasaad na hindi maaaring magtalaga ng tao sa simbahan na hindi nagmula sa mga kaalyado ng Roma.

Ito ang paraan ng mga Europeo upang mabawi ang Jerusalem, ang banal na lungsod, sa kamay ng mga Muslim.