Nakikinig ako nang husto sa aking guro kapag tinatalakay ang mga aralin tungkol sa kalikasan.

Tinatapon ko sa tamang tapunan ang aking mga basura.

Nakikiisa ako sa mga programa laban sa walang habas na pagputol ng mga puno.

Ipinagbibigay–alam ko sa kinauukulan ang bilang ng plaka ng mga sasakyang nagbubuga ng maitim na usok na nagdudulot ng polusyon sa hangin.

Lagi kong tinitingnan kung nakasarang maigi ang gripo ng tubig kung hindi ito ginagamit.

Ang Pilipinas ay naghahanda sa posibleng kahihinatnan ng patuloy na pagkaubos ng mga likas nitong yaman.

Ang likas kayang pag-unlad ay pagtugon sa pangangailangan at mithiin ng mga tao.

Ang kahalagahan ng likas kayang pag-unlad ay ang hindi pakikilahok sa mga gawaing lumilinang sa pangangalaga ng kalikasan.

Mahalagang makilahok sa mga gawing lumilinang sa pangangalaga at nagsusulong ng gawaing likas kayang pag-unlad.

Bilang isang mag-aaral, ang magagawa ko ay balewalain ang mga paalala ng pamahalaan.