Iūlia, fēmina Rōmāna, sōla in tablinō stat.

"Ubi est novus stilus meus?" Iūlia rogat.

"Estne stilus meus in ātriō?"

In ātriō nōn est stilus.

"Hodiē ego eram in trīclīniō."

Iūlia per vīllam abulat.

Iūlia trēs lectōs et mēnsa in trīcliniō spectat.

"Sed stilum in trīcliniō nōn tenēbam."

Iūlia ad hortum festīnat quod circumspectāre temptat.

Sed hortus vīllae est magnus.

Iūlia duōs servōs ē culinā vocat.

"Circumspectāte hortum!"  exclamat.

"Vōsne vidētis novum stilum meum in hortō?"

Servī magnum hortum tardē circumspectant.

"Quid tenētis?" Iūlia rogat.

Servī puellae parvum stilum dant.

"Stilus meus nōn est parvus sed magnus et pulcher," Iūlia lacrimat. 😢

"Nōs stilum tuum nōn vidēmus," servī respondent.