Karamihan ay walang armas naangkop na panlaban sa mga baril at kanyon ng mga Espanyol.

Likas na  mahihina at duwag ang mga Pilipino.

Sang-ayon  ang mga Pilipino sa lahat ng patakarangipinatutupad ng mga Espanyol.

Mas matapat ang maramingPilipino sa mga Espanyol kaysa sa kapwa nila Pilipino.

Takot na mapunta saimpyerno  ang mga Pilipino dahil ito angsinasabi ng mga prayle kapag sila ay lumaban  sa kanila.

Maymga Pilipinong naging taksil at isunuplong ang mga kasamahan. 

Likas  na masunurin ang mga Pilipino  sa Espanyol.

Napamahal na sa mga Pilipinoang mga Espanyol at ayaw na nilang umalis ang mga ito.

Nag-alsa o nakipaglaban sa mgaEspanyol hindi bilang Pilipino, kundi  bilang Ilokano,Kapampangan,  Igorot, Muslim o Bisaya.

Watak-watak pa  ang mga Pilipino kung kumilos.

Nagtatagsiya ng lihim na samahan upang ipaglaban at makamit muli ang kalayaan ng mgakatutubong Pilipino noong unang bahagi ng 1587. Ang mga kasapi ay buhat saiba’t ibang panig ng Gitnang Luzon at sa Pulo ng Cuyo at Borneo.

Itinatag niya sa Oton, Panay ang isang bagong relihiyon na parang binagong anyong Kristiyanismo noong 1663. Tinutulan ng paring Español ang kilusangpanrelihiyon.

Pinangunahan niya ang malawakang pag-aalsa laban sa mga Español

  Ang pag-aalsang ito ay bunsod ng hindimakatarungang pang-aagaw at pangangamkam ng mga fraile o paring misyonero(Heswita, Dominiko, Agustino, at Recoletos) sa lupa ng mga katutubo.Libo-libong mga Filipino ng hindi nagdalawang-isip na humawak ng sandata upangipakita ang kanilang marubdob ng pagtutol dito.

Pagmamahal sa bansa isang kamalayan sa lahi na nag uugat sa pagkakaroon ng isang relihiyon,wika, kultura,kasaysayan at pagpapahalaga.