May mga salitang hindi mahanapan ng katapat na salita sa isang wika.

May mga salitang Hapon, Intsik, Koreano ang magkakatulad ang pagbaybay o ispeling ngunit nagkakaiba ng kahulugan kung ito’y bibigkasin na.

May mga wikang tonal. May parang matinis o maingay sa tainga; ang iba naman ay maganda sa pandinig.

Maraming mga salitang umuusbong na ginagamit ng mga kabataan sa kasalukuyan.

Ang tao ay kayang matuto ng dalawa o mahigpit pang wika sa kanyang buhay, bagay na hindi kayang gawin ng mga hayop.

Ang mga salitang hindi kayang tumbasan ng salita din sa ibang wika ay panghihiram ang tanging kinapupuntahan.

Kung minsan, kapag nagsasalita ang isang Bisaya sa mga Manilenyo, hindi naiiwasang mapagtawanan ang punto o accent nito.

Karamihan sa mga Pinoy ay mahilig sa tsismis; marahil ito ang kasangkapan nila upang makapagsimula ng ugnayan sa iba.

Lahat ng wika ay may istrukturang sinusunod at ito ang batayan upang makapaghatid ng makahulugang mensahe sa ibang tao.