Alin sa sumusunodna mga katangian ang taglay lamang ng tanka?

Ang mga sumusunod ay masasabing katangian ng haiku maliban sa _____.

Ang mga _____ nabulaklak ay maari ng ilipat sa _____ upang maging ornamento.

Iwasang sobrahanng tubig sa sinasaing upang di maging _____ at di dumikit sa _____ ng taongkumakain.

Katapusan ng Paglalakbay

ni Oshikochi Mitsune

salin sa Filipino ni M. O. Jocson

Napakalayo pa nga

Wakas ng paglalakbay

Sa ilalim ng puno

Tag-init noon

Gulo ang isip.

Alin sa mga sumusunod ang maaring larawang diwang tinutukoy sa tula?

Katapusan ng Paglalakbay

ni Oshikochi Mitsune

salin sa Filipino ni M. O. Jocson

Napakalayo pa nga

Wakas ng paglalakbay

Sa ilalim ng puno

Tag-init noon

Gulo ang isip.

Alin sa mga sumusunod na kahulugan ang pinakaangkop mula sa huling linya ng tula?

Katapusan ng Paglalakbay

ni Oshikochi Mitsune

salin sa Filipino ni M. O. Jocson

Napakalayo pa nga

Wakas ng paglalakbay

Sa ilalim ng puno

Tag-init noon

Gulo ang isip.

Anong damdamin ang nangingibabaw mula sa tula?

Hindi Ko Masabi

ni Ki Tsurayuki

Isinalin sa Filipino ni M.O. Jocson

Hindi ko masasabi

Iniisip mo

O aking kaibigan

Sa dating lugar

Bakas pa ang ligaya.

Alin sa mgasumusunod ang HINDI kaantas ng salitang ligaya batay sa huling taludtodng tula?

“Pakiusap! Tulungan mo akong makalabas dito,” pagmamakaawa ng tigre. “Kung tutulungan mo ako, hindi kita makalilimutan habambuhay.” Naawa ang lalaki sa tigre subalit naisip niyang baka kainin siya nito. “Gusto sana kitang tulungan subalit nangangamba ako sa maaaring mangyari. Patawad! Ipagpapatuloy ko na ang aking paglalakbay,” wika ng lalaki at nagpatuloy sa paglalakad. “Sandali! Sandali! Huwag mong isipin iyan,” pakiusap ng tigre. “Huwag kang mag-alala, pangako ko hindi kita sasaktan. Nagmamakaawa ako, tulungan mo ako. Kapag ako ay nakalabas dito tatanawin kong malaking utang na loob!” Tila labis na nakakaawa ang tinig ng tigre kaya bumalik ang lalaki upang tulungan ito. Nakahanap siya ng troso at dahan-dahan niyang ibinaba sa hukay. “Gumapang ka rito,” sabi ng lalaki. Gumapang ang tigre sa troso hanggang makaahon sa hukay. Nakita ng tigre ang lalaking tumulong sa kaniya. Naglaway ang tigre at naglakad paikot sa lalaki.

-Halaw mula sa Ang Hatol ng Kuneho Isinalin sa Filipino ni Vilma C. Ambat

Ano ang ibig sabihin ng salitang naglaway batay sa huling pangungusap mula sa tekstong binasa?

“Pakiusap! Tulungan mo akong makalabas dito,” pagmamakaawa ng tigre. “Kung tutulungan mo ako, hindi kita makalilimutan habambuhay.” Naawa ang lalaki sa tigre subalit naisip niyang baka kainin siya nito. “Gusto sana kitang tulungan subalit nangangamba ako sa maaaring mangyari. Patawad! Ipagpapatuloy ko na ang aking paglalakbay,” wika ng lalaki at nagpatuloy sa paglalakad. “Sandali! Sandali! Huwag mong isipin iyan,” pakiusap ng tigre. “Huwag kang mag-alala, pangako ko hindi kita sasaktan. Nagmamakaawa ako, tulungan mo ako. Kapag ako ay nakalabas dito tatanawin kong malaking utang na loob!” Tila labis na nakakaawa ang tinig ng tigre kaya bumalik ang lalaki upang tulungan ito. Nakahanap siya ng troso at dahan-dahan niyang ibinaba sa hukay. “Gumapang ka rito,” sabi ng lalaki. Gumapang ang tigre sa troso hanggang makaahon sa hukay. Nakita ng tigre ang lalaking tumulong sa kaniya. Naglaway ang tigre at naglakad paikot sa lalaki.

-Halaw mula sa Ang Hatol ng Kuneho Isinalin sa Filipino ni Vilma C. Ambat

Sa iyong palagay, makatuwiran nga ba ang gagawin ng tigre sa taong tumulong sa kaniya? Pumili ng matatag na opinyon mula sa pagpipiliian.

“Pakiusap! Tulungan mo akong makalabas dito,” pagmamakaawa ng tigre. “Kung tutulungan mo ako, hindi kita makalilimutan habambuhay.” Naawa ang lalaki sa tigre subalit naisip niyang baka kainin siya nito. “Gusto sana kitang tulungan subalit nangangamba ako sa maaaring mangyari. Patawad! Ipagpapatuloy ko na ang aking paglalakbay,” wika ng lalaki at nagpatuloy sa paglalakad. “Sandali! Sandali! Huwag mong isipin iyan,” pakiusap ng tigre. “Huwag kang mag-alala, pangako ko hindi kita sasaktan. Nagmamakaawa ako, tulungan mo ako. Kapag ako ay nakalabas dito tatanawin kong malaking utang na loob!” Tila labis na nakakaawa ang tinig ng tigre kaya bumalik ang lalaki upang tulungan ito. Nakahanap siya ng troso at dahan-dahan niyang ibinaba sa hukay. “Gumapang ka rito,” sabi ng lalaki. Gumapang ang tigre sa troso hanggang makaahon sa hukay. Nakita ng tigre ang lalaking tumulong sa kaniya. Naglaway ang tigre at naglakad paikot sa lalaki.

-Halaw mula sa Ang Hatol ng Kuneho Isinalin sa Filipino ni Vilma C. Ambat

Alin sa sumusunod na mga sitwasyon sa ibaba ang nagpapakita ng kaparehong sitwasyon sa binasang teksto?

Ang babae sa Taiwan ay katulad sa kasambahay o housekeeper. Ang tanging tungkulin nila ay tapusin ang hindi mahahalagang gawaing-bahay na hindi natapos ng kanilang asawa. Ang mga babae ay walang karapatang magdesisyon dahil sa kanilang mababang kalagayan sa tahanan.

Ngayon, nabago na ang tungkulin ng mga babae at ito ay lalong naging komplikado. Sa bahay ng mga Taiwanese, sila pa rin ang may pananagutan sa mga gawaing-bahay. Ngunit sa larangan ng trabaho, inaasahang magagawa nila kung ano ang nagagawa ng kalalakihan. Sa madaling salita, dalawang mabibigat na tungkulin ang nakaatang sa kanilang balikat.”

-Bahagi mula sa Ang Kababaihan ng Taiwan: Ngayon at Noong Nakaraang 50 Taon isinalin sa Filipino ni Sheila C. Molina

Alin sa sumusunod na mga salita ang kahulugan ng salitang nakaatang na nasa huling pangungusap ng binasang teksto?

Ang babae sa Taiwan ay katulad sa kasambahay o housekeeper. Ang tanging tungkulin nila ay tapusin ang hindi mahahalagang gawaing-bahay na hindi natapos ng kanilang asawa. Ang mga babae ay walang karapatang magdesisyon dahil sa kanilang mababang kalagayan sa tahanan.

Ngayon, nabago na ang tungkulin ng mga babae at ito ay lalong naging komplikado. Sa bahay ng mga Taiwanese, sila pa rin ang may pananagutan sa mga gawaing-bahay. Ngunit sa larangan ng trabaho, inaasahang magagawa nila kung ano ang nagagawa ng kalalakihan. Sa madaling salita, dalawang mabibigat na tungkulin ang nakaatang sa kanilang balikat.”

-Bahagi mula sa Ang Kababaihan ng Taiwan: Ngayon at Noong Nakaraang 50 Taon isinalin sa Filipino ni Sheila C. Molina

Masasabi mo bang may pagbabago na sa pagtrato sa kababaihan sa lipunang Filipino? Pumili ng neutral na pananaw mula sa pagpipiliian.

Ang babae sa Taiwan ay katulad sa kasambahay o housekeeper. Ang tanging tungkulin nila ay tapusin ang hindi mahahalagang gawaing-bahay na hindi natapos ng kanilang asawa. Ang mga babae ay walang karapatang magdesisyon dahil sa kanilang mababang kalagayan sa tahanan.

Ngayon, nabago na ang tungkulin ng mga babae at ito ay lalong naging komplikado. Sa bahay ng mga Taiwanese, sila pa rin ang may pananagutan sa mga gawaing-bahay. Ngunit sa larangan ng trabaho, inaasahang magagawa nila kung ano ang nagagawa ng kalalakihan. Sa madaling salita, dalawang mabibigat na tungkulin ang nakaatang sa kanilang balikat.”

-Bahagi mula sa Ang Kababaihan ng Taiwan: Ngayon at Noong Nakaraang 50 Taon isinalin sa Filipino ni Sheila C. Molina

Sa nabasang bahagi ng teskto, anong layunin ng manunulat ang iyong mahihinuha?

…Siya ang huli sa hanay ng mga tindahan na nagsara ng araw na iyon. Alas-nuwebe na, kalahating oras matapos magsara ang department store. Madilim ang paradahan, halos walang nagawa ang mga ilaw sa kalye; wala nang kostumer sa gabi. Nagsasara na rin ang tindahan sa tapat, na binabantayan ng dalawang lalaki, ngunit kahit gabing-gabi pa, parang ayaw pa nilang tapusin ang araw; may lungkot at panghihinayang sa kanilang tinig. “Medyas na nylon, pasara na! Otsenta sentimos ang isang pares...otsenta sentimos isang pares! Paubos na ang medyas na nylon. Huling tawag! Medyas na nylon...” Dumaan ang kanilang sasakyan sa gilid ng kalye patungo sa daan, sa direksiyon ng tore ng pamilyang Hu. Pumedal ang isang tindero samantalang ang isa ay nakaluhod sa sasakyan at iwinawagayway ang isang pares ng medyas na nylon. Sandali lang ang kanilang lungkot na mabilis na pinalitan ng pambihirang tuwa. Ang kanilang mga tinig – isang mataas, isang mahina – ay iginala ng hangin sa gabi. Sa sumunod na araw, nakabenta siya ng muffler. Sa ikatlong araw, wala siyang naitinda. Sa ikaapat na araw, wala pang kalahating oras pagkabukas niya ng tindahan, nakapagbenta siya ng kasuotang pang-army sa apat na karpintero na kababalik lamang sa Beijing mula sa timog. Pagkagaling sa estasyon ng Beijing, tumungo sila sa hardware sa tore ng pamilyang Hu, at nang marating nila ang silangang-tulay, nagkulay talong ang kanilang labi dahil sa lamig. Naligtas ang kanilang mga balat ng kasuotang panlamig ni Huiquan, at ang kanilang pera ay mabilis niyang isinilid sa kaniyang bulsa. Bago siya nakapagtinda, matamlay niyang hinarap ang negosyo, ngunit nagbigay ng inspirasyon ang pagbili ng mga karpintero. Tiyaga ang susi para sa isang buhay na matatag. Kahit sa pinakamalalang panahon, walang ibubunga ang mawalan ng pag-asa. Mas mabuting maghintay kaysa sa umayaw, dahil walang makaaalam kung kailan kakatok ang oportunidad. Hindi naman sa lahat ng pagkakataon ay malas ka, hindi ba? Nag-iisip si Huiquan.

-Bahagi ng Niyebeng Itim ni Liu Heng

Anong pinakapinahihiwatig ng linyang “parang ayaw pa nilang tapusin ang araw”?

…Siya ang huli sa hanay ng mga tindahan na nagsara ng araw na iyon. Alas-nuwebe na, kalahating oras matapos magsara ang department store. Madilim ang paradahan, halos walang nagawa ang mga ilaw sa kalye; wala nang kostumer sa gabi. Nagsasara na rin ang tindahan sa tapat, na binabantayan ng dalawang lalaki, ngunit kahit gabing-gabi pa, parang ayaw pa nilang tapusin ang araw; may lungkot at panghihinayang sa kanilang tinig. “Medyas na nylon, pasara na! Otsenta sentimos ang isang pares...otsenta sentimos isang pares! Paubos na ang medyas na nylon. Huling tawag! Medyas na nylon...” Dumaan ang kanilang sasakyan sa gilid ng kalye patungo sa daan, sa direksiyon ng tore ng pamilyang Hu. Pumedal ang isang tindero samantalang ang isa ay nakaluhod sa sasakyan at iwinawagayway ang isang pares ng medyas na nylon. Sandali lang ang kanilang lungkot na mabilis na pinalitan ng pambihirang tuwa. Ang kanilang mga tinig – isang mataas, isang mahina – ay iginala ng hangin sa gabi. Sa sumunod na araw, nakabenta siya ng muffler. Sa ikatlong araw, wala siyang naitinda. Sa ikaapat na araw, wala pang kalahating oras pagkabukas niya ng tindahan, nakapagbenta siya ng kasuotang pang-army sa apat na karpintero na kababalik lamang sa Beijing mula sa timog. Pagkagaling sa estasyon ng Beijing, tumungo sila sa hardware sa tore ng pamilyang Hu, at nang marating nila ang silangang-tulay, nagkulay talong ang kanilang labi dahil sa lamig. Naligtas ang kanilang mga balat ng kasuotang panlamig ni Huiquan, at ang kanilang pera ay mabilis niyang isinilid sa kaniyang bulsa. Bago siya nakapagtinda, matamlay niyang hinarap ang negosyo, ngunit nagbigay ng inspirasyon ang pagbili ng mga karpintero. Tiyaga ang susi para sa isang buhay na matatag. Kahit sa pinakamalalang panahon, walang ibubunga ang mawalan ng pag-asa. Mas mabuting maghintay kaysa sa umayaw, dahil walang makaaalam kung kailan kakatok ang oportunidad. Hindi naman sa lahat ng pagkakataon ay malas ka, hindi ba? Nag-iisip si Huiquan.

-Bahagi ng Niyebeng Itim ni Liu Heng

Anong hinuha angmabubuo mo sa linyang “tiyaga ang susi para sa isang buhay na matatag”?

…Siya ang huli sa hanay ng mga tindahan na nagsara ng araw na iyon. Alas-nuwebe na, kalahating oras matapos magsara ang department store. Madilim ang paradahan, halos walang nagawa ang mga ilaw sa kalye; wala nang kostumer sa gabi. Nagsasara na rin ang tindahan sa tapat, na binabantayan ng dalawang lalaki, ngunit kahit gabing-gabi pa, parang ayaw pa nilang tapusin ang araw; may lungkot at panghihinayang sa kanilang tinig. “Medyas na nylon, pasara na! Otsenta sentimos ang isang pares...otsenta sentimos isang pares! Paubos na ang medyas na nylon. Huling tawag! Medyas na nylon...” Dumaan ang kanilang sasakyan sa gilid ng kalye patungo sa daan, sa direksiyon ng tore ng pamilyang Hu. Pumedal ang isang tindero samantalang ang isa ay nakaluhod sa sasakyan at iwinawagayway ang isang pares ng medyas na nylon. Sandali lang ang kanilang lungkot na mabilis na pinalitan ng pambihirang tuwa. Ang kanilang mga tinig – isang mataas, isang mahina – ay iginala ng hangin sa gabi. Sa sumunod na araw, nakabenta siya ng muffler. Sa ikatlong araw, wala siyang naitinda. Sa ikaapat na araw, wala pang kalahating oras pagkabukas niya ng tindahan, nakapagbenta siya ng kasuotang pang-army sa apat na karpintero na kababalik lamang sa Beijing mula sa timog. Pagkagaling sa estasyon ng Beijing, tumungo sila sa hardware sa tore ng pamilyang Hu, at nang marating nila ang silangang-tulay, nagkulay talong ang kanilang labi dahil sa lamig. Naligtas ang kanilang mga balat ng kasuotang panlamig ni Huiquan, at ang kanilang pera ay mabilis niyang isinilid sa kaniyang bulsa. Bago siya nakapagtinda, matamlay niyang hinarap ang negosyo, ngunit nagbigay ng inspirasyon ang pagbili ng mga karpintero. Tiyaga ang susi para sa isang buhay na matatag. Kahit sa pinakamalalang panahon, walang ibubunga ang mawalan ng pag-asa. Mas mabuting maghintay kaysa sa umayaw, dahil walang makaaalam kung kailan kakatok ang oportunidad. Hindi naman sa lahat ng pagkakataon ay malas ka, hindi ba? Nag-iisip si Huiquan.

-Bahagi ng Niyebeng Itim ni Liu Heng

Ang sumusunod ay mga maliwanag na kaugaliang ipinakikita sa akda, liban sa _____?

Yesügei: Temüjin, bilisan mo na riyan. Kailangan nating magmadali?

Temüjin: Bakit Ama?

Yesügei: Malayo ang ating lalakbayin. Kailangang huwag tayong magpatay-patay. Mahalaga ang ating sasadyain.

Temüjin: Naguguluhan ako sa iyo Ama. Kanina ka pa nagmamadali at sinasabing mahalaga ang ating sadya sa ating pupuntahan? Ano ba iyon?

Yesügei: Ika’y siyam na taong gulang na, sa edad mong iyan Temüjin ay dapat ka nang pumili ng iyong mapapangasawa.

Temüjin: Itay ako’y masyado pang bata para sa bagay na iyan. Ang kasal ay sa matatanda lamang.

Yesügei: Aba’t ang batang ito, hindi naman ibig sabihin na kapag nakapili ka na ng babaeng pakakasalan mo ay magsasama na kayo. Isang simpleng pamimili lamang ng babae ang gagawin mo at pangakong siya’y iyong pakakasalan.

Temüjin: Ganoon po ba iyon?

Yesügei: Oo, anak. Tayo’y nabibilang sa Tribong Borjigin kaya’t ikaw ay pipili ng babaeng mapapangasawa sa Tribong Merit.

Temüjin: Bakit sa Tribong Merit siya kailangang magmula? Hindi naman iyon ang ating tribo.

Yesügei: Malaki ang atraso ko sa tribo, kaya’t sa ganitong paraan ako’y makababawi sa kanila.

Temüjin: Sa tingin mo ba Ama sa ating gagawin ay kalilimutan na nila ‘yon nang ganoon na lamang?

Yesügei: Hindi ko alam. Tingnan natin kung ano ang mangyayari. Mas mabuting may gawin akong paraan kaysa sa wala.

Temüjin: Kung iyan po ang sa tingin ninyo’y tama.

-Bahagi ng Munting Pagsinta mula sa pelikulang Mongol: The Rise of Genghis Khan ni Sergei Bordrov na hinalaw ni Mary Grace A. Tabora

Alin sa sumusunod na mga kaugalian ang masasalamin mula sa akdang binasa?

Yesügei: Temüjin, bilisan mo na riyan. Kailangan nating magmadali?

Temüjin: Bakit Ama?

Yesügei: Malayo ang ating lalakbayin. Kailangang huwag tayong magpatay-patay. Mahalaga ang ating sasadyain.

Temüjin: Naguguluhan ako sa iyo Ama. Kanina ka pa nagmamadali at sinasabing mahalaga ang ating sadya sa ating pupuntahan? Ano ba iyon?

Yesügei: Ika’y siyam na taong gulang na, sa edad mong iyan Temüjin ay dapat ka nang pumili ng iyong mapapangasawa.

Temüjin: Itay ako’y masyado pang bata para sa bagay na iyan. Ang kasal ay sa matatanda lamang.

Yesügei: Aba’t ang batang ito, hindi naman ibig sabihin na kapag nakapili ka na ng babaeng pakakasalan mo ay magsasama na kayo. Isang simpleng pamimili lamang ng babae ang gagawin mo at pangakong siya’y iyong pakakasalan.

Temüjin: Ganoon po ba iyon?

Yesügei: Oo, anak. Tayo’y nabibilang sa Tribong Borjigin kaya’t ikaw ay pipili ng babaeng mapapangasawa sa Tribong Merit.

Temüjin: Bakit sa Tribong Merit siya kailangang magmula? Hindi naman iyon ang ating tribo.

Yesügei:Malaki ang atraso ko sa tribo, kaya’t sa ganitong paraan ako’y makababawi sakanila.

Temüjin:Sa tingin mo ba Ama sa ating gagawin ay kalilimutan na nila ‘yon nang ganoon nalamang?

Yesügei:Hindi ko alam. Tingnan natin kung ano ang mangyayari. Mas mabuting may gawinakong paraan kaysa sa wala.

Temüjin:Kung iyan po ang sa tingin ninyo’y tama.

-Bahagi ng Munting Pagsinta mula sa pelikulangMongol: The Rise of Genghis Khan ni Sergei Bordrov na hinalaw ni Mary Grace A.Tabora

Sa binasang iksrip, anong kaisipan ang iyong mailalahad?

Marami pa rin sa atin na kahit nasa husto nang pag-iisip ay higit na pinipili ang pakikipamisan sa ating mga magulang _____ nakaugaliang kasanayan, _____ mapupuna na sanay tayong mamumuhay nang sama-sama. _____ ang tradisyunal na gawi at pamantayan ating napananatili at _____ kaya’t naging likas na mapagmahal tayo sa ating mga pamilya.

Alin sa sumusunodna mga pangatnig ang angkop gamitin upang mabuo ang konteksto ng talata saitaas?