Nagiging makahulugan ang mga tunog na natutuhan sa pag-aaral ng wika kung ito’y magagamit na sa pagsasalita at pagsusulat.

Ang wikang Filipino ay binubuo ng mga makabuluhang tunog na ginagamit lamang sa pagsasalita.

Naiiwan at namamatay ang isang wika kapag ang isang bansa ay umuunlad na.

Pangunahing instrumento ng pakikipag-ugnayan sa loob at labas ng bansa ang paggamit ng wika maging sa anomang anyo at paraan.

Dahil sa paggamit ng teknolohiya kaya umuunlad ang wika.

Iisa lamang ang maaaring maging opisyal na kahulugan ng wika.

May mga tao na kayang makipagkomunikasyon kahit hindi sila magsalita?

Likas na kakayahan ng tao ang wika, ito ay mayabong na sa ating isipan bago pa nating matutuhang gamitin.

Masasabing mga guro ang unang tagapagpayaman ng wika.

Ang salitang Filipino at Pilipino ay nagtataglay ng iisang kahulugan.

Si Chomsky ay nanindigan na ang tao ay nagtataglay na ng kakayahan sa paggamit ng wika bago pa sila mag-aral.

Ang isang salita na may likas na baybay at kahulugan ay maaaring magbago ang kahulugan.

Instrumento sa malinaw at maayos na pagsasalita ang koordinasyon ng dila, ngipin at panga.

May mga pagkakataon na napahahalagahan ang wika at napag-iiwanan ang kulturang tunog ay masasabing makabuluhan.

Lahat ng tunog ay masasabing makabuluhan.